Cuba heeft een nieuwe regering sinds 2 maart 2009

http://www.granma.cubaweb.cu/2009/03/03/nacional/artic04.html

Er is heel wat opschudding ontstaan over zowel de omvang van de herschikking als over het verdwijnen van enkele internationaal bekende gezichten : vice-president van de Staatsraad en secretaris van de Ministerraad Carlos Lage, en minister van Buitenlandse Zaken Felipe Perez Roque.
Beiden hebben een opmerkelijke staat van dienst; Lage als de architect (samen met Raúl) van de economische heropstanding sinds 1990; Perez Roque als bezieler van de open en vruchtbare internationale betrekkingen.
De laatste tien jaar werden beiden beschouwd als de vertegenwoordigers van de nieuwe generatie die de Revolutie zou moeten voortzetten.
Wat is er dan gebeurd dat Fidel schrijft over ' onwaardig gedrag ' en ' in de verleiding van de honingpotten van de macht '. (1)
In hun ontslagbrieven (2) spreken Lage en Perez Roque over de fouten die ze maakten (welke ?), de conclusies die ze daaruit trekken, maar ook over hun blijvende steun aan de Revolutie en hun trouw aan Fidel.

Geruchten willen, en er zijn er nogal wat, dat het streven naar meer productiviteit en discipline, de strijd tegen de corruptie en de eventuele onderhandelingen met de VS er voor iets tussen zitten.
Wie zal het zeggen. In elk geval is Obama niet zinnens de blokkade op te heffen alhoewel een conservatief republikeins parlementair, Lugar, het voortouw neemt om te stoppen met de economische boycot van Cuba. Hoogstwaarschijnlijk vertegenwoordigt hij de lobby van de Amerikaanse zakenwereld die gefrustreerd aanschouwt hoe Cuba met de rest van de wereld vruchtbare economische betrekkingen onderhoudt.

Evenveel tumult ontstond er toen later bekend werd dat nog twee ondervoorzitters van de Ministerraad, de veteranen Miret en Cienfuegos, niet meer vernoemd werden bij de samenstelling van de nieuwe regering. Zij zijn echter wegens ziekte op rust gesteld.
Wat de Cubaanse regering betreft is het samenvoegen van verwante ministeries en daardoor het vervangen van sommige ministers het logisch gevolg van de rationaliseringsplannen en de wil om de efficiëntie te verhogen.(3)
Opvallend is wel dat in de officiële nota van de Staatsraad (2 maart 2009) niet over ontslagen wordt gesproken maar wel over vrijstelling en het overdragen van taken. De ministers die hun opdracht teruggaven werden ook vervangen door hun vice-ministers. Anderen kregen er een opdracht bij.

Tot slot moeten we eens temeer verwijzen naar de, ondertussen historische, toespraak van Fidel op 17 november 2005 :
“… niet zij (de VS) maar alleen wijzelf kunnen de Revolutie vernietigen …!“

(1) http://www.cuba.cu/gobierno/reflexiones/2009/esp/f030309e.html
(2) http://www.granma.cubaweb.cu/2009/03/05/nacional/artic09.html
en http://www.granma.cubaweb.cu/2009/03/05/nacional/artic10.html
(3) Parlementszitting 24 februari 2008

vzw Vrienden van Cuba , april 2009